Grunt głęboko penetrujący nakładaj na czyste, suche i odpylone podłoże. Rozprowadź go cienką, równą warstwą, bez tworzenia zacieków i kałuż. Nadmiar preparatu może doprowadzić do tak zwanego zeszklenia powierzchni i pogorszyć przyczepność farby lub tynku.
Co robi grunt głęboko penetrujący?
Grunt głęboko penetrujący nie powinien tworzyć wyraźnej powłoki na ścianie. Jego zadaniem jest wniknięcie w pory materiału, związanie luźnych cząstek i wzmocnienie podłoża od wewnątrz. Preparat ogranicza też nadmierną i nierównomierną chłonność podłoża, dzięki czemu farba, gładź lub tynk nie wysychają zbyt szybko w jednym miejscu.
Stosuje się go przede wszystkim na chłonnych i porowatych powierzchniach, takich jak tynk gipsowy, gładź, beton, tynk cementowo-wapienny czy płyty gipsowo-kartonowe. To inny produkt niż grunt sczepny. Grunt penetrujący wzmacnia i stabilizuje podłoże, natomiast sczepny tworzy warstwę poprawiającą przyczepność na podłożach gładkich i słabo chłonnych, na przykład na starej powłoce malarskiej.
Jak przygotować podłoże i narzędzia?
Przed rozpoczęciem sprawdź chłonność ściany. Możesz zwilżyć niewielki fragment wodą. Jeżeli woda szybko znika w podłożu, powierzchnia jest chłonna i gruntowanie będzie uzasadnione. Nie nakładaj preparatu na miejsce mokre, zatłuszczone ani pokryte luźnym pyłem.
Do pracy przygotuj pojemnik na grunt, kratkę malarską, pędzel do narożników oraz wałek albo sprzęt do natrysku. Narzędzie powinno pozwalać na równomierne nanoszenie cienkiej warstwy.
Przed aplikacją sprawdź, czy podłoże spełnia podstawowe warunki:
- Jest oczyszczone z pyłu, resztek zaprawy i innych zabrudzeń.
- Jest suche, bez widocznych zawilgoceń.
- Nie ma luźnych, łuszczących się ani kruszących fragmentów.
- Sąsiednie powierzchnie, podłoga i elementy, których nie chcesz zabrudzić, są zabezpieczone.
Jeśli ściana pyli, usuń pył odkurzaczem lub czystą szczotką. Grunt nie zastąpi naprawy odspojonego tynku. Luźne fragmenty trzeba najpierw usunąć, a ubytki naprawić zgodnie z technologią przewidzianą dla danego podłoża.
Jak nakładać grunt głęboko penetrujący krok po kroku?
- Wymieszaj preparat – przed użyciem wymieszaj zawartość opakowania zgodnie z instrukcją producenta. Nie rozcieńczaj gruntu samodzielnie, jeśli karta techniczna tego nie przewiduje.
- Zacznij od trudnych miejsc – pędzlem nanieś preparat w narożnikach, przy krawędziach, wokół gniazd i w innych miejscach, do których wałek dociera gorzej.
- Rozprowadź grunt na większej powierzchni – prowadź wałek równymi ruchami, najczęściej z góry na dół, zachowując ciągłość pracy. Podłoże powinno zostać zwilżone preparatem, ale nie zalane.
- Kontroluj ilość materiału – jeżeli na ścianie pojawiają się zacieki, błyszczące pasy lub kałuże, natychmiast rozprowadź nadmiar wałkiem albo pędzlem.
- Pozostaw powierzchnię do wyschnięcia – odczekaj czas wskazany na opakowaniu. Kolejne prace rozpocznij dopiero wtedy, gdy podłoże jest suche i nie pozostawia lepkiego śladu.
- Oceń potrzebę kolejnej warstwy – drugą aplikację wykonuj tylko wtedy, gdy dopuszcza ją karta techniczna i podłoże nadal wyraźnie nierównomiernie chłonie. Zwykle nie należy nakładać kolejnej warstwy tylko po to, aby uzyskać bardziej mokry lub błyszczący wygląd ściany.
Dobór narzędzia zależy od wielkości i rodzaju powierzchni:
| Narzędzie | Najlepsze zastosowanie | Uwagi |
|---|---|---|
| Pędzel | Narożniki, krawędzie i małe fragmenty | Ułatwia dokładne wtarcie preparatu w porowate miejsca, ale na dużej ścianie pracuje wolno. |
| Wałek | Duże, równe powierzchnie ścian i sufitów | Zapewnia szybkie rozprowadzenie, pod warunkiem że nie jest przeciążony preparatem. |
| Natrysk | Duże powierzchnie i podłoża o złożonej fakturze | Wymaga kontroli ilości nakładanego środka, aby nie powstały zacieki ani nadmierne zawilgocenie. |
Na co uważać podczas gruntowania?
Zeszklenie powstaje wtedy, gdy podłoże otrzyma zbyt dużą ilość preparatu. Po wyschnięciu powierzchnia może stać się wyraźnie błyszcząca, gładka lub szklista zamiast matowej i lekko związanej. Taka warstwa nie jest oznaką lepszego zagruntowania. Może ograniczyć wnikanie kolejnego materiału i pogorszyć jego przyczepność.
Jeśli widzisz kałuże, grube zacieki albo błyszczące pasy, nie dokładaj następnej porcji gruntu. Rozprowadź świeży nadmiar na sąsiednim fragmencie. Gdy zeszklenie jest już suche, dalsze postępowanie zależy od rodzaju preparatu i materiału wykończeniowego. Często potrzebne jest zmatowienie powierzchni i usunięcie słabo związanej warstwy przed malowaniem.
Nie gruntuj także brudnej ściany. Pył tworzy oddzielną warstwę między podłożem a preparatem, więc grunt nie wzmacnia wtedy materiału znajdującego się pod spodem. Błędem jest również malowanie „na dotyk”, gdy powierzchnia tylko pozornie wyschła. Wilgotność, temperatura, wentylacja i chłonność podłoża wpływają na rzeczywisty czas schnięcia.
Kiedy można malować?
Malowanie rozpocznij dopiero po całkowitym wyschnięciu gruntu i po sprawdzeniu, że ściana nie jest lepka, wilgotna ani błyszcząca od nadmiaru preparatu. Czas podany na etykiecie traktuj jako wartość orientacyjną dla określonych warunków. Przy niskiej temperaturze, podwyższonej wilgotności lub słabej wentylacji schnięcie może potrwać dłużej.
Najważniejsza zasada brzmi: grunt ma wzmocnić i wyrównać chłonność podłoża, a nie utworzyć na nim osobną, szklistą powłokę. Cienka, równomierna aplikacja na suchej i odpylonej powierzchni daje lepszą bazę pod farbę niż obfite zalanie ściany.
