Zaprawę klejową do betonu komórkowego nakłada się kielnią zębatą dopasowaną do szerokości bloczka, tworząc spoinę o grubości około 1–3 mm. Pierwszą warstwę muru wykonuje się jednak na tradycyjnej zaprawie cementowo-wapiennej, ponieważ to ona pozwala dokładnie wypoziomować podłoże. Kolejnych bloczków nie trzeba moczyć, ale ich powierzchnie należy oczyścić z pyłu.
Dlaczego stosuje się zaprawę cienkowarstwową?
Beton komórkowy ma dokładne, równe powierzchnie, dlatego kolejne warstwy można łączyć cienką spoiną zamiast tradycyjnej warstwy o grubości 10–15 mm. Mniejsza ilość zaprawy oznacza niższe zużycie materiału i szybszą pracę.
Cienka spoina ogranicza także powstawanie mostków termicznych, ponieważ zaprawa przewodzi ciepło łatwiej niż bloczek z betonu komórkowego. Odpowiednio wykonane połączenie pomaga zachować właściwości cieplne ściany. Cienka warstwa zaprawy ogranicza również udział słabszego materiału w przekroju muru, co korzystnie wpływa na jego nośność. Zasady projektowania murów z cienkimi spoinami uwzględnia norma PN-EN 1996-3 Eurokod 6.
Co przygotować przed rozpoczęciem pracy?
Przed rozpoczęciem murowania przygotuj narzędzia, które pozwolą równomiernie rozprowadzić klej i kontrolować położenie bloczków:
- Kielnia zębata dopasowana do szerokości bloczka.
- Mieszadło elektryczne o wolnych obrotach.
- Czyste wiadro do przygotowania zaprawy.
- Poziomica i gumowy młotek do ustawiania bloczków.
- Szczotka do usuwania pyłu oraz paca do wyrównywania powierzchni.
Sprawdź też, czy pierwsza warstwa jest równa i stabilna. Powinna być wykonana na zaprawie cementowo-wapiennej, a nie na kleju cienkowarstwowym. Przed rozpoczęciem murowania skontroluj:
- Poziom pierwszej warstwy na całej długości muru.
- Równość wierzchu bloczków po usunięciu nierówności.
- Czystość powierzchni przeznaczonej pod zaprawę.
- Dopasowanie szerokości kielni do szerokości bloczka.
Jak nakładać zaprawę klejową krok po kroku?
- Wykonaj i wypoziomuj pierwszą warstwę. Ułóż ją na zaprawie cementowo-wapiennej. Dokładnie sprawdź poziom oraz wysokość w narożnikach, ponieważ cienka spoina kolejnych warstw nie służy do wyrównywania dużych różnic.
- Wyrównaj podłoże. Po związaniu zaprawy usuń wystające nierówności pacą do betonu komórkowego. Następnie zmieć pył szczotką. Nie nakładaj kleju na luźne zabrudzenia, ponieważ osłabiają przyczepność.
- Przygotuj zaprawę. Wsyp suchą mieszankę do ilości wody podanej na opakowaniu. Wymieszaj ją mieszadłem do uzyskania jednolitej konsystencji, odczekaj czas wskazany przez producenta i ponownie krótko wymieszaj. Nie zmieniaj samodzielnie proporcji, dolewając nadmiar wody.
- Nałóż klej kielnią zębatą. Rozprowadź zaprawę na poziomej powierzchni bloczków ruchem zygzakowym lub prostymi przejściami kielni, zależnie od konstrukcji narzędzia. Zęby pomagają uzyskać równą warstwę o wymaganej grubości, zwykle 1–3 mm.
- Pracuj na krótkim odcinku. Nakładaj tylko tyle zaprawy, ile zdążysz przykryć bloczkami przed rozpoczęciem wysychania. W praktyce nie należy rozciągać kleju na zbyt długim fragmencie muru. Jeśli zaprawa zaczyna zasychać, usuń ją i nałóż świeżą.
- Ustaw bloczek. Połóż go na warstwie kleju, przesuń delikatnie w odpowiednie miejsce i dociśnij. Poziomicą sprawdź poziom, a gumowym młotkiem skoryguj położenie bez uszkadzania elementu.
- Kontynuuj murowanie. Przy bloczkach z systemem pióro-wpust zwykle nie nakłada się kleju na połączenia pionowe. Spoina pionowa jest potrzebna tam, gdzie stykają się gładkie powierzchnie, na przykład przy narożniku, zakończeniu ściany lub bloczku dociętym.
Po ułożeniu każdego elementu zbierz wyciśnięty nadmiar zaprawy. Nie mocz bloczków z betonu komórkowego przed nakładaniem kleju. Wystarczy usunąć pył i zapewnić równe, suche podłoże zgodnie z instrukcją produktu.
Zaprawa tradycyjna czy cienkowarstwowa?
Oba rodzaje zapraw mają inne zastosowanie. Zaprawa tradycyjna służy przede wszystkim do ustawienia pierwszej warstwy, a zaprawa cienkowarstwowa do łączenia kolejnych, dokładnie wykonanych warstw.
| Cecha | Zaprawa tradycyjna | Zaprawa cienkowarstwowa |
|---|---|---|
| Typowa grubość spoiny | Około 10–15 mm | Około 1–3 mm |
| Główne zastosowanie | Wypoziomowanie pierwszej warstwy | Kolejne warstwy bloczków |
| Zużycie materiału | Większe, ponieważ spoina jest grubsza | Mniejsze, zgodne z kartą techniczną produktu |
| Wpływ na izolacyjność | Większy udział zaprawy może zwiększać straty ciepła | Cienka spoina ogranicza mostki termiczne |
Podane wartości należy traktować jako typowe zakresy. Ostateczna grubość spoiny i zużycie zależą od systemu bloczków, rodzaju kleju oraz zaleceń producenta.
Na co uważać podczas nakładania kleju?
Najczęstsze problemy wynikają z pośpiechu albo pominięcia przygotowania powierzchni. Szczególnie ważne są następujące zasady:
- Nie zaczynaj kolejnych warstw bez dokładnego wypoziomowania pierwszej.
- Nie nakładaj kleju na zapylone, kruche lub nierówne powierzchnie.
- Nie mocz bloczków z betonu komórkowego, ponieważ nie jest to potrzebne przy tej technologii.
- Nie rozprowadzaj zaprawy na zbyt długim odcinku, jeśli może wyschnąć przed ułożeniem bloczków.
- Nie zwiększaj grubości spoiny, aby skorygować błędy poziomu muru.
- Nie rozcieńczaj wodą zaprawy, która zaczęła wiązać.
Największą dokładność uzyskasz wtedy, gdy poświęcisz czas na pierwszą warstwę, dobierzesz kielnię do szerokości bloczka i będziesz czyścić każdą powierzchnię bezpośrednio przed nałożeniem kleju.
